Pieśni kościelne

Szabat to najważniejsze święto judaizmu, które m miejsce co tydzień w sobotę i trwa przez cały dzień. Oprócz wszelkich rytuałów takich jak modlitwa, jałmużna, czy też post ważne jest śpiewanie specjalnie przygotowanych na tę okazję pieśni. Judaizm uważany jest za religię sztywną, dlatego również pieśni muszą mieć ściśle określoną budowę. Na szabat śpiewa się tradycyjne pieśni żydowskie. Każdy wyznawca tej religii ma obowiązek znać te pieśni. Jednak pomimo tego jest to dzień radosnych pieśni, śpiewanych w duchu wiary. Są one rodzajem modlitwy, mówi się, że zawierają ducha szabatu. Pieśni takie określane są jako zmirot. Wywodzą się ze średniowiecza. Ważne jest, aby śpiewać pieśni po każdym posiłku, co jest wyrazem zachwalenia tak wspaniałego dnia. Szczególnie ważne są podziękowania kierowane szczególnie do Boga oraz do proroków. Zazwyczaj podziękowania te są bardzo długie i podniosłe. Dzięki temu czuje się podniosłość chwili. Każda pieśń śpiewana jest do końca, bez skracania tekstu i melodii.

Cudowna boża łaska, czyli inaczej Amazing Grace to najpopularniejsza pieśń śpiewana w kościołach protestanckich. Pojawiła się już w wieku XVIII. Później jednak trafiła z Anglii do Stanów Zjednoczonych, gdzie stała się pieśnią wręcz patriotyczna. Została spopularyzowana na cały świat w latach 60. Wieku XX za pośrednictwem filmu. Szczególnie po zamachu z 11 września podczas odprawianych pogrzebów była najczęściej śpiewaną pieśnią. Również w Polsce w obrządkach protestanckich jest często śpiewana. Twórca tak słynnego tekstu miał wiele zawirowań życiowych. Był wykorzystywany jako niewolnik, a gdy tylko ojciec zdołał go uwolnić, sam stał się handlarzem. Później jednak postanowił zostać duchownym. Po napisaniu tekstu zaczęły o nim krążyć różne legendy. Oprócz tekstu powstały różnego rodzaju melodie do stworzonej pieśni. Dlatego ulegała ona przez lata przekształceniu, modyfikowaniu. Aż dotarła do dzisiejszej formy. Jednak na początku nie stwarzano do niej żadnych melodii. Później jednak było to konieczne.

Jedną z najbardziej charakterystycznych pieśni chrześcijaństwa średniowiecznego jest chorał gregoriański. Była ona bardzo popularna w kościele o obrządku rzymskokatolickim oraz a kościele anglikańskim. Miała szansę rozwinąć się w Europie Zachodniej. Chorał jest bardzo charakterystyczny między innymi ze względu na to, że mógł być śpiewany jedynie przez głosy męskie. Kiedyż chodziły legendy, że mogą go śpiewać jedynie osoby powołane i natchnione przez Boga. Wówczas najpopularniejszą jego formą był śpiew jednym głosem, czyli jednoosobowy. Na początku powstawały jej różne formy, jednak najbardziej przyjęła się monofonia. Charakteryzuje się podniosłym stylem. Przekazywana jest w różnej formie, czasem jest to prośba, czasem podziękowanie, a czasem forma chwalebna. Muszy być ona harmonijna. Później mogły je śpiewać również kobiety, dzięki czemu nabrała ona świeżości i urozmaicenia. Były one wyśpiewywane bez pomocy jakichkolwiek instrumentów. Tekst zawsze rozbrzmiewał w języku kościoła, czyli łacińskim.