Pieśni kościelne

Pieśni kościelne są obecne w kościele niemalże od zawsze, kiedy tylko miały szansę powstać świątynie. Dzięki nim każda z religii nabiera mistycyzmu. Oczywiście są różne rodzaje pieśni zależnych od wyznania oraz rodzaju okazji, na jakie są śpiewane. Zazwyczaj jednak mają wspólną cechę, gdyż mówią o tematach związanych z religią. Dzięki temu, śpiewając i wsłuchując się w słowa piosenki można przybliżyć sobie życie i znaczenie postaci wielkich religii, do której się należy. Istnieją różne rodzaje pieśni, gdzie w islamie możemy wyróżnić pieśni stworzone specjalnie na szabat, a na Boże Narodzenie w chrześcijaństwie śpiewamy kolędy, które są radosne. W innych religiach na różne okazje są inne pieśni. Istnieje jeszcze podział na pieśni dziękczynne, proszące itd. Mają one również szczególny charakter i są widoczne w każdym wyznaniu. Niektóre z nich zawierają bezpośredni zwrot so adresat a takich pieśni jest dużo. Dlatego należy czasami skupić się nad ich treści, ponieważ są one źródłem wiedzy o wielu wyznaniach.

Szabat to najważniejsze święto judaizmu, które m miejsce co tydzień w sobotę i trwa przez cały dzień. Oprócz wszelkich rytuałów takich jak modlitwa, jałmużna, czy też post ważne jest śpiewanie specjalnie przygotowanych na tę okazję pieśni. Judaizm uważany jest za religię sztywną, dlatego również pieśni muszą mieć ściśle określoną budowę. Na szabat śpiewa się tradycyjne pieśni żydowskie. Każdy wyznawca tej religii ma obowiązek znać te pieśni. Jednak pomimo tego jest to dzień radosnych pieśni, śpiewanych w duchu wiary. Są one rodzajem modlitwy, mówi się, że zawierają ducha szabatu. Pieśni takie określane są jako zmirot. Wywodzą się ze średniowiecza. Ważne jest, aby śpiewać pieśni po każdym posiłku, co jest wyrazem zachwalenia tak wspaniałego dnia. Szczególnie ważne są podziękowania kierowane szczególnie do Boga oraz do proroków. Zazwyczaj podziękowania te są bardzo długie i podniosłe. Dzięki temu czuje się podniosłość chwili. Każda pieśń śpiewana jest do końca, bez skracania tekstu i melodii.

Bernardyni polscy bardzo byli zaangażowani w twórczość religijną, między innymi w tworzenie pieśni. Do dzisiaj zachowały się rękopisy wielu znanych zakonników. Można je obejrzeć w wielu muzeach jako oryginał lub też jako kopię. Pieśni takie charakteryzowały się zwrotem do Matki boskiej, gdyż w zakonie tym istniał jej kult, szczególnie jeśli chodzi o Matkę Niepokalanego Poczęcia. Dzięki takiej pieśni możemy się sporo dowiedzieć o życiu Matki Boskiej. Wiele z nich to specjalnie stworzona na boże Narodzenie kolędy i pastorałki. Bernardyni tworzyli pieśni o charakterze podniosłym. Mają one charakter modlitwy. Często formowano je także w charakterze prośby skierowanej do Matki boskiej. Zawsze wyrażały one wielką wiarę. Jednak największą popularność przyniosły pieśni o charakterze fabularnym. Przypominają one legendy, lecz są w formie śpiewanej. Były one łatwe do zapamiętania, krótkie, aby wierni mogli śpiewać razem z chórem. Refren zawsze wpadał w ucho. Często zdarzały się też nawiązania biblijne.