Pieśni kościelne

Chrześcijaństwo charakteryzuje się różnorodnością różnych pieśni kościelnych. Dzięki nim ludzie są w stanie wyrazić swoje błagania, prośby, dziękczynienie oraz przeprosiny. Wszystko to gwarantują śpiewane w kościele pieśni. Jednak czasem wierni ich nie rozumieją, nie wsłuchując się w ich treść. Dlatego czasem warto się z nimi zapoznać. W chrześcijaństwie wszystkie pieśni podzielone są na grupy według okazji w kościele. Dzięki temu możemy wyróżnić między innymi pieśni maryjne, liturgiczne, wielkanocne i bożonarodzeniowe oraz inne. Każde z nich mają charakterystyczny dl siebie charakter. Pieśni na boże Narodzenie, czyli kolędy są bardzo radosne ze względu na narodziny Pana Jezusa. Pieśni liturgiczne zazwyczaj są podniosłe i wyrażają wiarę w jednego Boga oraz nauczają lud. Pieśni na Wielkanoc również są radosne, jednak wyrażają bardziej nadzieję na powrót Mesjasza. Bardzo ciekawe są też pieśni na komunię świętą, które wpadają w ucho i są łatwe do zapamiętania. Odznaczają się dużą lirycznością.

Jedną z najznakomitszych pieśni polskich jest oczywiście Bogurodzica. To nie ulega wątpliwości. Pochodzi ona ze średniowiecza, czyli z epoki o bogatej kulturze i nastawieniu każdej sfery życia na religię i życie wokół kościoła. Jest ona owiana tajemniczością, ponieważ niewiadomo w jakim miejscu i czasie dokładnie powstała. Możemy tylko przypuszczać. Autor również jest nieznany. Kiedyś Bogurodzica była znana jedynie poprzez przekaz słowny. Później rozpowszechniła się dzięki spisaniu jej na piśmie. Ma ona formę prośby do Pana, aby zmiłował się nad ludem. Refren jest tu znamienity i posiada słowa słynnej modlitwy. Bogurodzica pobudza ludzi do zbiorowej świadomości względem wiary. Często traktowana była jako pieśń patriotyczna, która pobudzała Polaków do walki i pomagała w zrywach narodowowyzwoleńczych. Pierwsza zwrotka posiada zwrot do Matki Boskiej, w drugiej zaś wierni składają prośby do Jezusa. Dzięki temu nabiera ona podniosłości i złączenia się z chrześcijaństwem. Dzisiaj nie jest powszechnie śpiewana.

W średniowieczu panowało silne powiązanie kościołem ludu. Dzięki takiej zależności pieśni w kościele miały szansę rozwoju. Tak naprawdę jeśli chodzi o powstanie pierwszych pieśni religijnych średniowiecza, to miało to miejsce w Bizancjum. Z okazji różnych uroczystości kościelnych śpiewano wówczas śpiew w postaci hymnów, które były tylko w postaci jednogłosowej. Ciekawe jest to, że znajdowały się tutaj wówczas elementy muzyki ze świata starożytnego, czyli z Izraela, Grecji oraz Asyrii. Nazywane były chorałami, ponieważ wszyscy zebrani z kościele tworzyli chór. Charakter tych pieśni nie zmieniał się przez jedenaście wieków, co jest wynikiem niewiarygodnym. Później jednak przechodził różne przemiany. Dopiero po tym czasie muzyka tego typu wpłynęła do Mediolanu, czyli do świata Zachodu. Mówi się, że dzięki takim pieśniom kościelnym święty Augustyn doznał nawrócenia. Były one uważna a najlepszą formę modlitwy. Później zaczęły powstawać pierwsze szkoły śpiewy, szkolące młodzieńców do śpiewu chorałów kościelnych.