Pieśni kościelne

Jedną z najznakomitszych pieśni polskich jest oczywiście Bogurodzica. To nie ulega wątpliwości. Pochodzi ona ze średniowiecza, czyli z epoki o bogatej kulturze i nastawieniu każdej sfery życia na religię i życie wokół kościoła. Jest ona owiana tajemniczością, ponieważ niewiadomo w jakim miejscu i czasie dokładnie powstała. Możemy tylko przypuszczać. Autor również jest nieznany. Kiedyś Bogurodzica była znana jedynie poprzez przekaz słowny. Później rozpowszechniła się dzięki spisaniu jej na piśmie. Ma ona formę prośby do Pana, aby zmiłował się nad ludem. Refren jest tu znamienity i posiada słowa słynnej modlitwy. Bogurodzica pobudza ludzi do zbiorowej świadomości względem wiary. Często traktowana była jako pieśń patriotyczna, która pobudzała Polaków do walki i pomagała w zrywach narodowowyzwoleńczych. Pierwsza zwrotka posiada zwrot do Matki Boskiej, w drugiej zaś wierni składają prośby do Jezusa. Dzięki temu nabiera ona podniosłości i złączenia się z chrześcijaństwem. Dzisiaj nie jest powszechnie śpiewana.

Pieśni kościelne są obecne w kościele niemalże od zawsze, kiedy tylko miały szansę powstać świątynie. Dzięki nim każda z religii nabiera mistycyzmu. Oczywiście są różne rodzaje pieśni zależnych od wyznania oraz rodzaju okazji, na jakie są śpiewane. Zazwyczaj jednak mają wspólną cechę, gdyż mówią o tematach związanych z religią. Dzięki temu, śpiewając i wsłuchując się w słowa piosenki można przybliżyć sobie życie i znaczenie postaci wielkich religii, do której się należy. Istnieją różne rodzaje pieśni, gdzie w islamie możemy wyróżnić pieśni stworzone specjalnie na szabat, a na Boże Narodzenie w chrześcijaństwie śpiewamy kolędy, które są radosne. W innych religiach na różne okazje są inne pieśni. Istnieje jeszcze podział na pieśni dziękczynne, proszące itd. Mają one również szczególny charakter i są widoczne w każdym wyznaniu. Niektóre z nich zawierają bezpośredni zwrot so adresat a takich pieśni jest dużo. Dlatego należy czasami skupić się nad ich treści, ponieważ są one źródłem wiedzy o wielu wyznaniach.

Szabat to najważniejsze święto judaizmu, które m miejsce co tydzień w sobotę i trwa przez cały dzień. Oprócz wszelkich rytuałów takich jak modlitwa, jałmużna, czy też post ważne jest śpiewanie specjalnie przygotowanych na tę okazję pieśni. Judaizm uważany jest za religię sztywną, dlatego również pieśni muszą mieć ściśle określoną budowę. Na szabat śpiewa się tradycyjne pieśni żydowskie. Każdy wyznawca tej religii ma obowiązek znać te pieśni. Jednak pomimo tego jest to dzień radosnych pieśni, śpiewanych w duchu wiary. Są one rodzajem modlitwy, mówi się, że zawierają ducha szabatu. Pieśni takie określane są jako zmirot. Wywodzą się ze średniowiecza. Ważne jest, aby śpiewać pieśni po każdym posiłku, co jest wyrazem zachwalenia tak wspaniałego dnia. Szczególnie ważne są podziękowania kierowane szczególnie do Boga oraz do proroków. Zazwyczaj podziękowania te są bardzo długie i podniosłe. Dzięki temu czuje się podniosłość chwili. Każda pieśń śpiewana jest do końca, bez skracania tekstu i melodii.