Pieśni kościelne

Jedną z najznakomitszych pieśni polskich jest oczywiście Bogurodzica. To nie ulega wątpliwości. Pochodzi ona ze średniowiecza, czyli z epoki o bogatej kulturze i nastawieniu każdej sfery życia na religię i życie wokół kościoła. Jest ona owiana tajemniczością, ponieważ niewiadomo w jakim miejscu i czasie dokładnie powstała. Możemy tylko przypuszczać. Autor również jest nieznany. Kiedyś Bogurodzica była znana jedynie poprzez przekaz słowny. Później rozpowszechniła się dzięki spisaniu jej na piśmie. Ma ona formę prośby do Pana, aby zmiłował się nad ludem. Refren jest tu znamienity i posiada słowa słynnej modlitwy. Bogurodzica pobudza ludzi do zbiorowej świadomości względem wiary. Często traktowana była jako pieśń patriotyczna, która pobudzała Polaków do walki i pomagała w zrywach narodowowyzwoleńczych. Pierwsza zwrotka posiada zwrot do Matki Boskiej, w drugiej zaś wierni składają prośby do Jezusa. Dzięki temu nabiera ona podniosłości i złączenia się z chrześcijaństwem. Dzisiaj nie jest powszechnie śpiewana.

Pieśni kościelne są obecne w kościele niemalże od zawsze, kiedy tylko miały szansę powstać świątynie. Dzięki nim każda z religii nabiera mistycyzmu. Oczywiście są różne rodzaje pieśni zależnych od wyznania oraz rodzaju okazji, na jakie są śpiewane. Zazwyczaj jednak mają wspólną cechę, gdyż mówią o tematach związanych z religią. Dzięki temu, śpiewając i wsłuchując się w słowa piosenki można przybliżyć sobie życie i znaczenie postaci wielkich religii, do której się należy. Istnieją różne rodzaje pieśni, gdzie w islamie możemy wyróżnić pieśni stworzone specjalnie na szabat, a na Boże Narodzenie w chrześcijaństwie śpiewamy kolędy, które są radosne. W innych religiach na różne okazje są inne pieśni. Istnieje jeszcze podział na pieśni dziękczynne, proszące itd. Mają one również szczególny charakter i są widoczne w każdym wyznaniu. Niektóre z nich zawierają bezpośredni zwrot so adresat a takich pieśni jest dużo. Dlatego należy czasami skupić się nad ich treści, ponieważ są one źródłem wiedzy o wielu wyznaniach.

W średniowieczu panowało silne powiązanie kościołem ludu. Dzięki takiej zależności pieśni w kościele miały szansę rozwoju. Tak naprawdę jeśli chodzi o powstanie pierwszych pieśni religijnych średniowiecza, to miało to miejsce w Bizancjum. Z okazji różnych uroczystości kościelnych śpiewano wówczas śpiew w postaci hymnów, które były tylko w postaci jednogłosowej. Ciekawe jest to, że znajdowały się tutaj wówczas elementy muzyki ze świata starożytnego, czyli z Izraela, Grecji oraz Asyrii. Nazywane były chorałami, ponieważ wszyscy zebrani z kościele tworzyli chór. Charakter tych pieśni nie zmieniał się przez jedenaście wieków, co jest wynikiem niewiarygodnym. Później jednak przechodził różne przemiany. Dopiero po tym czasie muzyka tego typu wpłynęła do Mediolanu, czyli do świata Zachodu. Mówi się, że dzięki takim pieśniom kościelnym święty Augustyn doznał nawrócenia. Były one uważna a najlepszą formę modlitwy. Później zaczęły powstawać pierwsze szkoły śpiewy, szkolące młodzieńców do śpiewu chorałów kościelnych.