Pieśń bernardyńska
poniedziałek, Wrzesień 14th, 2009Bernardyni polscy bardzo byli zaangażowani w twórczość religijną, między innymi w tworzenie pieśni. Do dzisiaj zachowały się rękopisy wielu znanych zakonników. Można je obejrzeć w wielu muzeach jako oryginał lub też jako kopię.
Pieśni takie charakteryzowały się zwrotem do Matki boskiej, gdyż w zakonie tym istniał jej kult, szczególnie jeśli chodzi o Matkę Niepokalanego Poczęcia. Dzięki takiej pieśni możemy się sporo dowiedzieć o życiu Matki Boskiej. Wiele z nich to specjalnie stworzona na boże Narodzenie kolędy i pastorałki. Bernardyni tworzyli pieśni o charakterze podniosłym. Mają one charakter modlitwy. Często formowano je także w charakterze prośby skierowanej do Matki boskiej. Zawsze wyrażały one wielką wiarę. Jednak największą popularność przyniosły pieśni o charakterze fabularnym. Przypominają one legendy, lecz są w formie śpiewanej. Były one łatwe do zapamiętania, krótkie, aby wierni mogli śpiewać razem z chórem. Refren zawsze wpadał w ucho. Często zdarzały się też nawiązania biblijne.
Jest to pieśń krótka, jednak w formie śpiewu trwa bardzo długo, ponieważ każde słowo jest przedłużane i powtarzane. Jest śpiewana podczas Wielkiej Liturgii, gdzie rozgrywa się w jej czasie cały rytuał prawosławia. Pieśń ma charakter podniosły i nawiązuje do tradycji tego odłamu chrześcijaństwa. Łatwość jej zapamiętania spowodowała, że stała się szybko popularna. Dzięki temu szybko zdobyła rangę najważniejszych pieśni w prawosławiu. Hymn inaczej nazywany jest Pieśnią Cherubinów lub też Pieśnią Cerkwi Prawosławnej, gdyż tylko w jej obrębie jest śpiewana. Nazywana jest tak ze względu na bezpośredni zwrot właśnie do Cherubinów.